In elk land ter wereld spelen huwelijksceremonies een essentiële rol. Dat geldt ook in Turkije, waar de viering van de vereniging tussen paren ook van cruciaal belang is in onze cultuur.

Er zijn echter enkele belangrijke punten die Turkse bruiloften onderscheiden van andere delen van de wereld: ze zijn ongelooflijk divers!

In Turkije brengen bruiloften vaak duizenden mensen bijeen, waar hele dorpen aan deelnemen en waar de mentaliteit "hoe meer mensen, hoe beter het feest" overheerst, in tegenstelling tot de intiemere huwelijksfeesten die gebruikelijk zijn in andere landen.

In Turkije zijn de maanden augustus en september altijd al de populairste trouwtijden geweest. Het huwelijksaanzoekproces is diep geworteld in traditie, kan dagen duren en is natuurlijk een groot evenement!

Met name op het platteland strekken traditionele Turkse bruiloften zich uit over meerdere dagen en zijn ze verbonden met een lange lijst van gebruiken, tradities en bijgeloof die vreemd kunnen lijken voor buitenlandse ogen. 

Daarom hier een gids voor Turkse huwelijksrituelen:

Wat maakt een bruiloft in Turkije tot een unieke ervaring?

• Timing is alles bij een Turkse bruiloft

In Turkije, net als in veel andere landen, worden de zomermaanden beschouwd als de ideale tijd voor een bruiloft, waarbij augustus en september de voorkeursmaanden zijn.

Dit geldt met name wanneer de twee belangrijkste nationale en religieuze feestdagen, namelijk het Ramadanfeest, ook bekend als Eid al-Fitr, en het Offerfeest, of Eid al-Adha, ook in de zomermaanden vallen, zoals dit jaar het geval was.

Er is een oude bijgelovige overtuiging dat bruiloften niet moeten plaatsvinden tussen deze twee feestdagen door, een tijd die Schawwal wordt genoemd en de 10e maand van de islamitische kalender is. Het blijkt echter dat deze overtuiging eigenlijk niets met religie te maken heeft en in plaats daarvan teruggaat op een pestepidemie die vóór de islamitische tijd in het Midden-Oosten uitbrak. Deze nog steeds voortdurende bijgelovige overtuiging is gebaseerd op de overtuiging dat deze tijd van het jaar vervloekt was en dat het voor paren die ervoor kozen om in deze tijd te trouwen, onheil zou betekenen.

Feit is dat de profeet Muhammad (s.a.v) zijn vrouw Aisha juist in deze maand Schawwal trouwde en zij andere vrouwen in haar omgeving aanbeveelde deze tijd voor bruiloften te gebruiken.

Hoewel deze bijgelovige overtuiging tot op de dag van vandaag in sommige regio's van Turkije voortleeft, bevestigt het Turkse religieuze orgaan Diyanet dat deze overtuiging op geen enkele manier in de religie geworteld is en dat mensen op elk moment van het jaar bruiloften kunnen vieren zoals ze dat willen.

Niettemin, nu we de twee Bayram-feesten achter de rug hebben en augustus en september voor de deur staan, bereid je voor op het trouwseizoen in de komende weken.

• Turks Henna-avond (Tattoo)

De Henna-avond (Kina gecesi in het Turks) markeert een "afscheid van het vrijgezellenleven" en de overgang naar het huwelijk.

De "kına gecesi" of Henna-avond is een belangrijk ritueel geworteld in tradities en gebruiken, dat plaatsvindt op de dag of twee dagen voor de bruiloft in het huis van de bruid en alleen door vrouwen wordt bijgewoond.

Voor dit evenement draagt de bruid een bijzonder rood kleed of een cape, meestal versierd met gouden borduurwerk, genaamd "bindallı". De henna moet worden bereid door een gelukkig getrouwde vrouw en er wordt een munt in het kleurmengsel geplaatst, waarvan de betekenis later zal verschijnen.

Zodra de henna klaar is, zit de bruid in het midden op een stoel, met meestal een rode sluier over haar hoofd, een kleur die liefde en toewijding symboliseert. De ceremonie begint met de oudste vrouw die de jongere vrouwen die aanwezig zijn, leidt in een ceremonie waarbij ze kaarsen in koperen schalen met henna plaatst en zingend om de bruid heen loopt.

Het doel is om de bruid aan het huilen te maken, en het traditionele Tränentreibende Lied "Yüksek yüksek tepeler", een lied over verlangen naar familie en geboorteplaats, doet dit meestal. Zodra de bruid in tranen uitbarst, is het tijd om te beginnen met het kleuren van de henna.

De oudste in de familie heeft de taak om een klodder henna in de palm van de bruid te plaatsen, maar eerst moet de schoonmoeder een gouden munt in haar hand leggen, wat geluk moet brengen. In feite zou de bruid haar vuist gesloten moeten houden tot het zover is. Als de henna is aangebracht, worden de handen van de bruid in een rood doek gewikkeld en krijgen ook de overige gasten hennamarkeringen uit de rondgedragen koperen schalen.

Volgens bijgeloof zal de persoon die de munt in de hennaschaal vindt, zoals eerder vermeld, binnenkort een huwelijksaanzoek krijgen. Na de henna-ceremonie gaat het evenement verder zoals bij westerse "vrijgezellenfeesten" met eten, dansen en vrolijkheid onder vrouwen voor de gastvrouw en het aanstaande huwelijk van de bruid.

De geloofsovertuiging achter de traditie is ervoor te zorgen dat het bruidspaar een levenslange liefde heeft en beschermd is tegen ongeluk. Bronnen verbinden deze oude praktijk in deze landen met de geschiedenis die ook het Offerfeest heeft geïnspireerd, waarbij henna een offer vertegenwoordigt.

Deze gewoonte is niet alleen verbonden met feesten, maar komt voort uit de traditie van het branden van henna, die naar verluidt paren beschermt tegen schade en hun toewijding aan elkaar bevordert. Zowel de bruid als de bruiloftsgasten zullen uitgebreide hennatatoeages op hun handen dragen.

De ceremonie is nog steeds overwegend vrouwelijk en wordt voornamelijk uitgevoerd door de bruid en haar vriendinnen.

Nog een ander ongebruikelijk kenmerk van de henna-avond is dat het hoewel een plezierige gelegenheid is, ook een zweem van verdriet met zich meebrengt en vaak laat zien hoe de bruid huilt als ze zich realiseert dat ze een levensstijl verlaat en een andere betreedt.

• Folk Live muziek met fluiten (Zurna) en trommels (Davul) en het hijsen van de vlag

Ook de bruidegom neemt deel aan een "vlaggenplant"-ceremonie die bij zonsopgang plaatsvindt en het hele bruiloftevenement inluidt. Volgens de traditie nemen mannelijke leden van het bruiloftsgezelschap deel aan een ochtendgebedsceremonie en hijsen vervolgens een vlag op het hoogste punt in de buurt van het huis van het bruidspaar. Vrijwel al deze gebeurtenissen worden begeleid door "davul en zurna", traditionele Turkse instrumenten. De muzikanten hebben de taak om voor elk evenement de muzikale omlijsting te verzorgen.

Bij traditionele Turkse bruiloften worden trommels en fluiten gebruikt. Deze instrumenten heten Davuls en Zurna. Tegenwoordig maken deze instrumenten nog steeds deel uit van de huwelijkstraditie.

• De rol van de bruidegom bij de Turkse bruiloft

Een traditionele Turkse bruiloft, vooral in landelijke gebieden, omvat ook aparte feesten van de families van de bruid en bruidegom. Bij deze bruiloftsfeesten is het meest traditionele gerecht "keşkek", een stoofpot van tarwe, gerst en kip, dat bij speciale ceremonies in Turkije wordt geserveerd. Het is zo'n integraal onderdeel van de Turkse cultuur dat het in 2011 werd opgenomen in de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO.

Dit gerecht wordt uitgebreid bereid door de bruidegom en zijn vrienden, die het dagen voor de bruiloft moeten malen.

• Exotisch vervoer voor de bruid - Aankomst te paard

Een van de meest opwindende trouwtradities in Turkije is het brengen van de bruid van haar ouderlijk huis naar haar echtelijk huis op een paard, vergezeld van een levendige processie en een wapperende Turkse vlag die aan de bruidegom wordt overhandigd bij haar aankomst. Tegenwoordig versieren sommige stellen ook auto's.

Bij een traditionele Turkse bruiloft komt de bruidegom normaal gesproken naar het huis van de bruid om haar naar het feest te brengen, terwijl familie en vrienden haar "overdragen". Ze arriveert meestal in een met bloemen versierde auto. Vaak moet de bruidegom herhaaldelijk op de deur kloppen omdat de familie van de bruid "haar niet wil loslaten". In sommige tradities moet de bruidegom de kinderen die de deur gesloten houden "omkopen" met munten of snoepjes.

• Bruiloftsstoet in Turkije

Deze traditie gaat terug naar de tijd dat paarden veel door de bevolking werden gebruikt. Tegenwoordig volgt een stoet de trouwauto, en ze rijden in een rij door het dorp of de stad. Mensen toeteren ook als onderdeel van de stoet. Wanneer de auto stopt, gaan kinderen de straat op en vragen ze om geld aan de bruid en bruidegom, en de bruid en bruidegom doen meestal kleine bedragen in enveloppen om uit te delen aan de kinderen.

• De eerste stap bij een bruiloft in Turkije 😀

Turkije heeft een aantal nieuwe gebruiken ontwikkeld, vaak overgenomen van andere culturen, zoals dat de bruidegom zijn bruid in haar trouwjurk niet mag zien voor de bruiloft, omdat dit ongeluk zou brengen.

Een van de meest prominente bijgelovigheden die verbonden zijn met het moment na de "ja-woorden", heeft te maken met wie als eerste op de voeten van de ander stapt. Naar verluidt zal degene die als eerste stapt, degene zijn die het laatste woord in het huwelijk heeft.

• Het gooien van het bruidsboeket. Wie zal er als volgende trouwen?

Naast het gooien van het bruidsboeket biedt een Turkse bruiloft een aantal mogelijkheden voor vrouwelijke leden van het bruiloftsgezelschap om de volgende in de rij te worden die trouwen.

• De schoenen zeggen alles

Een dergelijke traditie is om alle namen van de ongetrouwde vrouwen in de bruiloftsgemeenschap op de zool van de bruidsschoen te schrijven. Volgens bijgeloof zal de eerste naam die vervaagt, binnenkort trouwen.

• De stralende Turkse bruid

Nog een folkloristische traditie in Turkije is om de bruid te versieren met draden van glinsterend lametta, genaamd "gelin teli". Haar vriendinnen zullen dan het lametta uitzoeken om het kortste stuk te vinden, omdat degene die het vindt, de volgende zal zijn om te trouwen.

• Lokale Turkse dansen (Halay)

Halay is een Turkse volksdans die speciaal is ontworpen voor bruiloften. De viering vertegenwoordigt een cirkel met een melodie die langzaam begint en geleidelijk versnelt, waarbij mensen samen dansen door elkaars handen of vingers vast te houden.

Elke regio heeft verschillende tradities met Halay-dansen, maar dans is aanwezig op alle bruiloften.

• De traditie om cadeaus aan de bruid en bruidegom te geven

In Turkije zijn goud en bankbiljetten de belangrijkste huwelijksgeschenken, en er is meestal zelfs een ceremonie nadat het officiële feest voorbij is. De bruid en bruidegom dragen linten en de gasten komen één voor één naar voren om foto's met hen te maken en goud of geld aan de linten te hechten. Dit geld wordt vervolgens gebruikt om het paar te helpen bij het begin van hun nieuwe leven, of het nu gaat om het bouwen van een huis of andere behoeften.